Clash

0

Han Bierman (beelden) en Gerard Wijers (tekst)

Wijsheidsweb, 5 april 2019, tentoonstelling in de Kunsthal op het Prinseneiland in Amsterdam (2011)

Toelichting bij “Clash”

Wij worden steeds vaker geconfronteerd met tegenstellingen, waar we niet goed raad mee weten, zoals: geloof ― wetenschap, economie ― ecologie, burger ― overheid, rijk ― arm, goed ― kwaad, Oost ― West, bewust ― onbewust.
We moeten er wel wat mee, moeten er een mening over vormen, stelling nemen, kiezen. Maar hoe? Autoriteiten, die het ons kunnen vertellen zijn er niet meer. Experts wel, maar die spreken elkaar tegen en wijzen op de noodzaak van reflectie. Onze mening moeten we kennelijk zelf vormen en wel in onze binnenwereld, want daar zijn we als we reflecteren.

In Clash hebben wij geprobeerd om vorm te geven aan de innerlijke ruimte, waarin meningsvorming over conflictueuze spanningen plaats kan vinden.
Wij hebben ons daarbij laten inspireren door het heilige, de binnenste rechthoekige ruimte in de tempel van Salomo. De vier zijden van deze ruimte corresponderen met de vier windstreken en met de vier aartsengelen, die samen zorgen voor de continuïteit van de evolutie.
In het heilige kunnen elementaire tegenstellingen worden overbrugd tot levende betekenissen; in de installatie is dit gesymboliseerd door de boom in het midden.
Het heilige is niet meer beschikbaar in de oude tempel, maar wel in onze eigen binnenwereld.
De installatie toont in de Möbiusring, die door de boom loopt, ook een mogelijk verloop van het meningsvormingsproces.

Het begint in het duistere Noorden, het domein van Gabriël

Hij handhaaft, gestreng, de natuurwet, gesymboliseerd door de maan.
De maanvis in de diepte van ons zelf functioneert volledig volgens de natuur.
De slang in ons voegt zich naar de beschaving, waarin wij worden geboren en opgroeien.
De strijd tussen de vis en de slang verbeeldt het oerconflict tussen natuur en beschaving in ons, dat nu heftiger dan ooit losbarst.

Weer wachten ons in de woestijn
De demonen vervuld van ongetrooste smart
Oude woorden van zorg en recht bezweren
De donkere levensvloed niet meer

De inval van de nachtelijke vis-verbinder
In de cirkelende stroomkracht van de tijd
Onthult de slimme slangenmaskerade
Nieuw priesterschap breekt eindelijk baan
Nu in ons rijst het teken van de maan

In het Zuiden heerst Michael (Wie is als God) over het levenslicht

Hier wordt het oerconflict bewust en begrepen.
Het dringt tot mij door dat ik als creatief mens ook verantwoordelijk ben voor de oplossing ervan.

In dit heldere licht van binnen
Weet ik de gebrokenheid weer waar,
Van Adams val en opstand in beschaving
Van verwijderd zijn uit het schaamteloze paradijs

“Wie is als God? “, zong de engel in het licht
“Dat ben ik”, antwoordde ik bevend
Geroepen tot een nieuwe scheppingsplicht
Om rol en leven weer aaneen te binden

Het Oosten valt onder Uriël

In deze sfeer worden tegenstellingen overbrugd tot levend hout.
Hier word ik geïnspireerd door de geest en werk als woordkunstenaar.
Ik plaats het conflict in de context van de geschiedenis en sluit vrede met mijn voorgangers.

Verrijkt door het alom begeerde slangenkapitaal
Laat ik het oude vuur ten hemel stijgen
En zie daar de kwalen van mijn land,
dolenden zonder onderling verband

In de kamer van mijn hart verwerk ik de
bloedrode cijfers van een verstoorde balans
Tot een nieuw en vederlicht samengaan
Naar de lang vergeten oorsprong in de verte.

In het Westen is Raphaël de aartsengel van de genezing en van de weg

In het licht van het opstijgende slangenvuur herken ik het lijden van de anderen.
Dit raakt mijn hart en voortaan werk ik aan herstel van balans in ziel en samenleving.

Dood doet dichterschap ontwaken
En het woordzwaard scherp slijpen
Blaas lucht in platgeslagen beelden
Geef kleur aan het vervaagd verleden

In het wolkhuis wek ik geschiedenis tot leven
Vraag Noach over het water-vuurverbond
Voel mij een met Jacob in de ochtendstond
En vind mijn naam in hoop geschreven

Zoeken naar heelheid

Wij zijn van jongs af gevoelig geweest voor de conflictueuze spanningen waarvan de bestaande orde is doortrokken.
De onvrede hierover heeft zoekers van ons gemaakt.

In het werk aan deze installatie voerde de weg ons naar Het Heilige, de mystieke, innerlijke ruimte, waarin conflicten tot bewustzijn, oplossing en genezende communicatie kunnen worden gebracht.

We hebben er in dit project naar gestreefd om de rijkdom van de traditionele, vooral kaballistische, spiritualiteit weer tot leven te wekken in eigentijdse beelden en woorden.

Samen hebben we het concept ontwikkeld; Han tekent voor de beelden en Gerard voor de woorden.

Gerard Wijers

begon zijn loopbaan als psychotherapeut, raakte betrokken bij arbeidsongeschiktheid en ging uiteindelijk verder als arbeidspsycholoog. Hij is geïnteresseerd in de eisen die de postmoderne samenleving stelt aan de mens op weg naar en in het arbeidsproces. Eerst als medewerker van een para-universitair instituut, later als directeur van het IBLP heeft hij bijgedragen aan de vernieuwing van concepten, methoden en instrumenten voor de praktijk van de beroepskeuze en loopbaanpsychologie. Daarnaast werkt hij als loopbaancounselor, coach en trainer.